Piłkarze do rozgrywek klasy „C” przystąpili dopiero w 1921 roku. Po dwóch sezonach gry drużyna wywalczyła awans do klasy „B”. W drugiej połowie 1923 roku klub dopadły problemy finansowe. Najpierw likwidacji uległy dwie sekcje: lekkoatletyczna i gimnastyczna, a następnie „Polonii” zagroziła upadłość. Próbie ratowania klubu podjął się bogaty mieszkaniec Gniezna – Tadeusz Mikołajczak. Zmienił on jednak nazwę „Polonii” na „Tabromik” (TA – Tadeusz, BRO – Bronisław, MIK – Mikołajczak). Największym błędem było jednak połączenie klubu z gimnazjalnym klubem „Venetia”. Większość piłkarzy z dotychczasowej „Polonii” nie wyraziła chęci gry w powstającym „Tabromiku”. Zespół został więc oparty na młodzieży średzkiego gimnazjum, a ponieważ młodzieży szkolnej nie było wolno uczęszczać do klubów pozaszkolnych, więc „Tabromik” przekształcił się w szkolny.