Kościół Pierwszy kościół był najpewniej drewniany. Z następnego, wzniesionego po jego zniszczeniu w XIII w. znane były tylko nieliczne relikty murów. Zapewne w 1 ćwierci XIV w. wzniesiono jednonawową i trójprzęsłową ceglaną gotycką świątynię, z dwuprzęsłowym, trójbocznie zamkniętym prezbiterium, połączonym z korpusem niską arkadą tęczową. Z tego czasu pochodziło też sklepienie chóru. Silnie wybrzuszone gwiaździste sklepienie nawy powstało w początkach XVI w., gdy również powiększono okna. Korpus był oszkarpowany, z biegiem czasu mury pokryto tynkiem. Wieżę dobudowano od zachodu w XV w., a jej smukły, wysoki hełm w 1572. Długość budowli wynosiła 41 m, szerokość 11,3 m, a wysokość nawy 8 m. W ołtarzu z 1670 znajdował się obraz Sądu Ostatecznego i wyobrażenia 7 uczynków miłosiernych, malowane przez Antona Möllera 1585–1587. Rokokowa ambona pochodziła z ok. 1760. Do XIX w. wnętrze zdobiły liczne obrazy i epitafia.
Kościół był silnie restaurowany 1841, 1888, 1905. W wyniku alianckiego nalotu 27/28 sierpnia 1944 runął dach i spłonęło wnętrze, w kwietniu 1945 nastąpiły dalsze zniszczenia. Ruiny usunięto w latach 50., obecnie w tym miejscu przebiega poszerzona jezdnia.