Korona Świętego Cesarstwa Narodu Niemieckiego, podobnie jak inne cesarskie insygnia, tj. berło, jabłko królewskie, miecz, krzyż cesarski czy włócznia św. Maurycego już od późnego średniowiecza znajdowały swoje miejsce w sztukach plastycznych. Obecność insygniów w Norymberdze stała się inspiracją słynnego wizerunku cesarza Karola Wielkiego pędzla Albrechta Dürera. W późniejszych dziejach motyw korony cesarskiej był bardziej powszechny w malarstwie, ale również w innych sztukach plastycznych. Z rzeźby można wymienić przykład ze sztuki barokowej, nagrobek cesarza Karola VI Habsburga znajdujący się w Krypcie Cesarzy w kościele Kapucynów w Wiedniu, nacechowany wanitatywnym charakterem, typowym dla nurtu potrydenckiego w rzeźbie barokowej Europy środkowej. W XIX wieku, zwłaszcza w okresie romantyzmu często nawiązywano w niemieckiej sztuce do średniowiecznych dziejów Rzeszy. Jeden z nazareńczyków, Philipp Veit, w jednym ze swoich dzieł – "Alegoria Rzeszy Niemieckiej" namalował postać cesarza w pełnym splendoru stroju dworskim, obok niego spoczywa korona cesarska.