Moshoeshoe systematycznie poszerzał terytorium swoich wpływów, osiedlając członków rodziny w dolinie rzeki Caledon. Udało mu się zintegrować mieszkających tam ludzi w jeden naród, który nazwał się Basotho (dosł. „południowi Sotho”), a sam został przez nich zaakceptowany jako ich król – w 1829 roku przyjął tytuł Morena oa Basotho (dosł. „wódz Sotho”), nazywany był również Morena e Moholo (dosł. „wieli wódz”). Pod koniec lat 30 XIX w. Moshoeshoe posiadał liczne stada bydła i miał prawie 200 żon. Utworzone królestwo nazwano Basuto, a plemię nazwano Basutosami.
W latach 30. XIX w. wobec zagrożenia integralności swego królestwa, zwłaszcza ze strony Burów napływających z leżącego na zachód Wolnego Państwa Orania uznał, że potrzebni mu będą biali doradcy i wystarał się o przybycie misjonarzy.
W 1832 roku Moshoeshoe zaprosił do siebie, przejeżdżającego w pobliżu Adama Krotza – byłego niewolnika i myśliwego Griekwa, który mieszkał niedaleko Philippolis. Krotz przekazał wodzowi informacje na temat Europejczyków i najprawdopodobniej opowiedział o misjonarzach. Przypisując strategiczną przewagę Griekwa nad Basotho właśnie obecności misjonarzy, Moshoeshoe miał przekazać Krotzowi 200 sztuk bydła, by ten sprowadził mu misjonarzy.