Niedługo później, 16 marca 1041 katepan Michał Doukeianos utracił dużą część podległych mu Waregów podczas bitwy pod Venosą – większość z nich utonęła podczas ucieczki przez rzekę Ofanto. W tej sytuacji, został on zastąpiony przez Exagustusa Boiannesa, który został wysłany wraz wareskimi posiłkami. Nie przyniosło to jednak znaczących zmian - już 3 września 1041 zostali oni pokonali przez Normanów. Wielokrotnie Waregowie byli wysyłani wraz z kolejnymi katepanami do Italii, aby utrzymać słabnące wpływy bizantyjskie w tym regionie. W 1047 mieszkańcy Bari odmówili utrzymywania kontyngentu Waregów wysłanych wraz z katepanem Janem Rafałem, przez co musiał on urzędować w Otranto. W dwadzieścia lat później, ostatni bizantyjski katepan południowych Włoch, Mabrica, przy pomocy wojowników Wareskich zdobył Tarent i Brindisi, co nie zapobiegło jednak definitywnemu upadkowi Katepanatu Italii i utracie lokalnych wpływów przez Cesarstwo.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Gwardia wareska · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.