Kończyny nandinii palmowej są mniej ciapkowane niźli tułów.
Pysk jest dosyć długi, ostro zakończony, z nosem brązowym do czarnego. W środku znajdują się zęby. Ich garnitur w szczęce i połówce żuchwy nie różni się od siebie. W obu występują mianowicie po 3 siekacze, pojedynczy kieł, 4 przedtrzonowce i 2 trzonowce. W sumie daje to 40 zębów. Niemniej obecność drugiego trzonowca nie jest stała. Komora bulla auditiva zbudowana jest z chrząstki, czym różni się nandinia palmowa od innych ssaków drapieżnych.
Na tułowiu występuje brzuszna kieszonka gruczołowa otwierająca się do przodu od prącia u samców bądź sromu u samic. Mierzy ona 5,5 cm długości, szerokości od 2 do 3 cm, głębokości zaś 2 cm. Niemniej w porównaniu do struktur gruczołowych wiwerowatych cechuje się ona dość prostą budową. Jej gruczoły wydzielają cechującą się silnym zapachem żółtawą ciecz.
Ciało wieńczy długi, osiągający 1,1 do 1,2 długości głowy i tułowia ogon.