9 kwietnia 1948 roku lider liberałów Jorge Eliécer Gaitán startował w wyborach na prezydenta Kolumbii po raz drugi, tym razem Gaiatán zwyciężył prawybory w swojej partii i posiadał duże poparcie mas społecznych. Kiedy został zamordowany w niejasnych okolicznościach przez Juan Roa, zamęt i gniew wywołany zabójstwem Gaitána sprowokował "Bogotazo" - masowe zamieszki, które objęły całą stolicę Kolumbii Bogotę i rozprzestrzeniły się na resztę kraju by wygenerować 10 okres przemocy znany jako "La Violencia".
Po nieudanej próbie utworzenia rządu Jedności Narodowej, siły rządowe popierane przez konserwatystów rozpoczęły kampanię represji przeciwko liberałom. Ospina był poddany miażdżącej krytyce przez liberałów, szczególnie w Kongresie Narodowym gdzie w 1948 roku partia opozycyjna, próbowała go odwołać. Ale zanim zdążyli osiągnąć swój cel Ospina zamknął obrady Kongresu wywołując dekadę cywilno-militarnej dyktatury (trwającej do 1958 roku), kiedy to został utworzony Front Jedności Narodowej.