Stosowana prowokacja przyciąga uwagę mediów i wyborców oraz zmusza ich do reakcji, co w efekcie zwiększa liczbę zwolenników ugrupowania. Tego typu image najczęściej jest medialnym i oddziałowującym na emocje elektoratu dodatkiem do całościowego wizerunku osoby, który poprzez ewidentne skrócenie dystansu w wielu przypadkach zbliża do siebie polityka i wyborcę. Idol różni się od figury herosa jedynie sytuacją historyczno-polityczną, gdyż działa on w stabilnych czasach pokoju. Idol jest przekonujący, rzetelny, profesjonalny oraz dąży do realizacji swojej idei politycznej. Jeziński podkreśla charyzmatyczny aspekt cech idola, takich jak zdecydowanie i umiejętność podejmowania decyzji, dzięki którym posiada wpływ nie tylko na wyborców, ale także na członków własnego ugrupowania politycznego. Błazen wyróżnia się śmiesznością, brakiem odpowiedzialności i mało poważnym podejściem do świata politycznego. Jego niezamierzone zachowanie oraz często niefortunne wypowiedzi pozwalają na rozładowanie emocji, odwrócenie uwagi od realnych problemów czy konfliktu między rządzącymi a społeczeństwem. Trzeba zaznaczyć, że działania te oprócz narażenia samego polityka na ośmieszenie, mogą wpłynąć negatywnie również na image polityczny całej partii, bądź kluczowy dla niej element wizerunku.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Wizerunek polityczny · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.