Rozmieszczona w obozie leśnym , latem 1940 liczyła 167 oficerów i 2031 żołnierzy.
Struktura brygady została opracowana na podstawie doświadczeń wojennych. Miała być jednostką ruchliwą, przystosowaną do działań manewrowych, zmotoryzowaną, dysponującą dużą siłą ognia (batalion czołgów i artyleria wsparcia).
Brygada powinna była liczyć 5743 żołnierzy, w tym 419 oficerów i 978 podoficerów. Tak duży skład procentowy kadry podyktowany był wysokimi nadwyżkami oficerów i dużymi trudnościami prowadzenia poboru w Wielkiej Brytanii i w Kanadzie.
Brygada Kawalerii Pancernej 2 października 1940 dowodzenie przejął przybyły z Francji gen. Stanisław Maczek, a 25 października Naczelny Wódz gen. Władysław Sikorski nadał jednostce podczas uroczystej zbiórki nazwę 10 Brygady Kawalerii Pancernej. Jej pododdziały otrzymały oficjalnie swoje dawne nazwy. Przed połową sierpnia 1941 gen. Alan Brooke dokonał wizytacji brygady i wysoko ocenił jej poziom wyszkolenia. W październiku 1941 dowódcy 10 Pułku Strzelców Konnych, 24 Pułku Ułanów i batalionu im. 14 Pułku Ułanów Jazłowieckich otrzymali etaty pułków pancernych na szkolenie specjalistów w ramach przygotowań do utworzenia dywizji pancernej.