Silnik był 6-litrową jednostką Mercedes-Benz M120.080 V12 (po raz pierwszy zastosowaną w Mercedes-Benz C112, a później zastosowaną w Mercedes-Benz R129 SL 600, Mercedesie W/V140 600SEL i Pagani Zonda S). Silnik został specjalnie zmodyfikowany, aby radzić sobie z manualną skrzynią biegów, której Mercedes-Benz nigdy nie oferował. Modyfikacje obejmowały opracowane na nowo koło zamachowe i ECU firmy Bosch. Silnik generował maksymalną moc (300 kW / 408 KM) przy 5200 obr./min i 580 N⋅m momentu obrotowego przy 3800 obr / min.
W 1993 roku 112i posiadał wówczas zaawansowane technologie, w tym drzwi, które otwierały się na wzór mewich skrzydeł, ponadto pokrywę silnika wykonanego z plexiglasu jak w modelu Ferrari F40 ze skrzydłami dla łatwiejszego dostępu do silnika, podwozie czułe na prędkość, które obniżało samochód o 76 mm (3 cale) przy dużych prędkościach, system aktywnego zawieszenia jak i elektronicznie sterowany hamulec aerodynamiczny. Do czasu wprowadzenia McLarena F1 był to jedyny pojazd w którym zastosowano technologię hamulca aerodynamicznego.