granice wschodnie ciągną się wzdłuż rzeki Jordan, przecinają Morze Martwe a stamtąd przebiegają prostą linią do miasta Kadesz-Barnea, które stanowi punkt najbardziej wysunięty na południe. Granicę zachodnią wyznacza brzeg Morza Śródziemnego.

Księga Liczb i Księga Ezechiela definiują granice podobnie, jednak ze znaczącymi różnicami.

Punkty sporne Granica z Egiptem podana jest w Księdze Liczb, Księdze Powtórzonego Prawa i Księdze Ezechiela jako Nachal Micrajim („Potok Egipski”). Tradycyjne żydowskie rozumienie tego wyrażenia (zaświadczone w komentarzach Rasziego i Jehudy Halewiego oraz w aramejskich targumach) odnosi ten termin do Nilu, a dokładniej – do fragmentu jego delty w okolicach miasta Pelusium (pogląd Halewiego potwierdzony przez źródła egipskie i asyryjskie). Późniejsi komentatorzy identyfikowali „Potok Egipski” z Wadi al-Arisz, a także z potokiem Besor wspomnianym w 1 Księdze Samuela. Jednocześnie Księga Rodzaju podaje granicę z Egiptem jako Nahar Micrajim („Rzeka Egipska”). Jako że hebrajski wyraz nahar (נהר) oznacza dużą rzekę, zrozumiałe wydaje się, iż chodzi o Nil. Granice Ziemi Izraela według Księgi Rodzaju sięgają dalej na zachód. Mniejszość badaczy utożsamia oba określenia – „Potok” i „Rzekę” – z wadi.