Tereny na wschód od rzeki Jordan wspomniane w Księdze Liczb 34,1-15 stanowią dużą część współczesnej Jordanii.
Księga Rodzaju 15,18-21 mówi o „Granicach Kraju” (Gwulot Ha-Arec) traktowanych jako całość obszaru obiecanego Abrahamowi.
Księga Liczb 34,1-15 charakteryzuje krainę przynależną plemionom Izraelitów po Exodusie. Plemię Rubena, Gada i połowa plemienia Manassesa otrzymały ziemie na wschód od Jordanu (Lb 34,14-15). Księga Liczb 34,1-13 dostarcza dokładnego opisu granic ziem przypisanych pozostałym plemionom. Region ten w Lb 34,2 jest nazwany „Ziemią Kanaan" (Erec Kna'an). Wyrażenie „Ziemia Obiecana” może oznaczać zarówno ziemię obiecaną Abrahamowi w Księdze Rodzaju, jak i krainę Kanaan, choć to drugie znaczenie jest popularniejsze.
Księga Ezechiela 47,13-20 dostarcza powygnaniowej definicji granic, która jest zgodna z tymi nakreślonymi wcześniej w Torze. Proroctwo Ezechiela ma świadczyć o tym, że Boża wola odnośnie do ludu Izraela nie zmieniła się wraz z wygnaniem babilońskim. Granice nakreślone u Ezechiela obejmują północne obrzeża współczesnego Libanu, aż do Sedad i Chasor-Enon na terenie dzisiejszej Syrii;