Lata 70. thumb|left|240px|Renato Rascel, Ornella Vanoni, Bruno Lauzi i Marcella Bella jako goście telewizyjnego show Senza rete (Neapol, 1972) W 1971 roku Vanoni wydała pierwszy album koncertowy, Ah! L'amore l'amore, quante cose fa fare l'amore!, zawierający jej recital, zarejestrowany w lutym w Teatro Lirico w Mediolanie. W tym samym roku dała serię koncertów, w tym w paryskiej Olympii.
Wydany w marcu 1972 roku album Un gioco senza età zawierał szereg kompozycji obcych autorów w tym: „Un gioco senza età” (w oryginale „White Mountain” zespołu Genesis), „Natale ciao” („First Of May” autorstwa Robina, Barry’ego i Maurice’a Gibbów), „Il Ponte” („Bridge Over Troubled Water” Paula Simona) oraz „Immagina Che...” („Imagine” Johna Lennona).
W 1973 roku założyła własną wytwórnię fonograficzną, la Vanilla i przeniosła się do Rzymu. Rozpoczęła owocną, długoletnią współpracę z autorem tekstów Sergio Bardottim.
W 1976 roku zainteresowała się muzyką brazylijską a zwłaszcza bossa novą. Rezultatem jej nowych poszukiwań był album La voglia, la pazzia, l'incoscienza e l'allegria, nagrany wspólnie z czołowymi muzykami brazylijskimi, Viniciusem de Moraes i Toquinho.