W tym samym roku wystąpiła w komedii muzycznej Rugantino spółki Pietro Garinei i Sandro Giovannini.
W 1964 roku wygrała Festiwal Piosenki Neapolitańskiej z piosenką „Tu si 'na cosa grande”, zaśpiewaną w parze z Domenikiem Modugno. W 1966 roku wzięła udział programie Studio Uno, który otworzył jej drzwi do występów w telewizji, gdzie była gwiazdą aż do lat 70. W 1967 roku wystąpiła na Festiwalu Piosenki Włoskiej w San Remo prezentując piosenkę „La musica è finita” (autorzy: Nisa, Califano, Bindi). W 1968 roku ponownie uczestniczyła w Festiwalu w San Remo zajmując drugie miejsce z piosenką „Casa Bianca” Don Backy’ego. Inne jej znane piosenki z tego okresu to: „Una ragione di più”, „Domani è un altro giorno”, „Tristezza”, „Mi sono innamorata di te”, „L'appuntamento”, „Dettagli”.
Dekadę lat 60. zamknęła wydaniem albumów: Ai miei amici cantautori oraz jego drugiej części, Io sì – Ai miei amici cantautori vol.2. Znalazły się na nich najwybitniejsze przykłady piosenki autorskiej, zarówno włoskiej (Modugno, Bindi, Lauzi, Paoli, Tenco, Endrigo) jak i zagranicznej (Aznavour, Bécaud, Brel, Gilberto, The Beatles, Carmichael).