Chaos terminologiczny w tym obszarze widoczny jest w zacieraniu granicy między polityką żywnościową a bezpieczeństwem żywnościowym; samych definicji bezpieczeństwa żywnościowego naliczono około dwustuR. Kamprowski, Polityka żywnościowa w teorii i praktyce, Wydawnictwo Naukowe Wydziału Nauk Politycznych i Dziennikarstwa UAM, Poznań 2020, s. 6..
W ujęciu politologicznym Leszek Szczepaniak definiuje politykę żywnościową jako „zintegrowane działania podmiotów publicznych mające na celu regulację produkcji, dystrybucji i konsumpcji żywności, aby zapewnić jej dostępność, jakość i ilość zgodnie ze standardami społecznymi, prowadząc do osiągnięcia bezpieczeństwa żywnościowego. Odzwierciedla ona zmieniające się priorytety społeczne, kulturowe i polityczne”. Ujęcie to obejmuje nie tylko produkcję, lecz także dystrybucję i konsumpcję żywności, a bezpieczeństwo żywnościowe czyni celem polityki żywnościowej, nie zaś pojęciem z nią tożsamym.
W piśmiennictwie anglojęzycznym odróżnia się ponadto food policy (decyzje organów państwa wyrażone w normach prawnych) od food politics (działania i decyzje organizacji międzyrządowych, partii, grup interesu i obywateli w procesie stanowienia prawa);