Szacuje się, że jedno na osiemset jezior jest jeziorem tego typu.
Charakterystyka thumb|Jezioro Strandvatnet: meromiktyczne jezioro powstałe przez odcięcie części fiordu od morza – widać przesmyk oddzielający jezioro od leżącego w głębi Ofotfjordu. thumb|Jezioro Lac Pavin: meromiktyczne jezioro w kraterze wulkanu. thumb|Jezioro Bonney na Antarktydzie – meromiktyczne jezioro typu kriogenicznego. Cechą często obserwowaną w jeziorach meromiktycznych i odróżniającą je od jezior monomiktycznych i dimiktycznych, jest trwająca przez cały rok inwersja termiczna – zalegająca głębiej warstwa wody jest cieplejsza niż warstwa powierzchniowa. Wynika to z tego, że ciepło słoneczne, po przejściu przez słodkowodny miksolimnion, ulega akumulacji w wodach chemo- i monimolimnionu, które są na tyle słone, że pomimo wyższej temperatury (zobacz: stratyfikacja termiczna wody w jeziorze) ciągle są gęstsze niż chłodniejsze, ale mniej słone wody warstwy powierzchniowej. Ta różnica temperatur może przekraczać 50 °C. W meromiktycznym jeziorze w stanie Waszyngton wody monimolimnionu nawet zimą są cieplejsze o ok. 30 °C od zamarzających wód powierzchniowych.