Pośredniość wyborów do parlamentu opierała się na dokonywaniu wyborów przez zgromadzenia elektorów, które składały się z elektorów powoływanych przez zgromadzenia pierwiastkowe w liczbie 1/200 osób.
Władza sądownicza Władza sądownicza należała do wybieranych na zgromadzeniach pierwiastkowych (sędziowie pokoju) oraz zgromadzeniach elektorów (sędziowie Trybunału Kasacyjnego, ławnicy, sędziowie cywilni, sędziowie karni) sędziów. Sądzeniem osób w ramach odpowiedzialności konstytucyjnej zajmował się Najwyższy Trybunał.
Ocena Konstytucja dyrektorialna funkcjonowała źle. Szczególnie nietrafiona okazała się koncepcja Dyrektoriatu, który stał się areną ciągłych walk pomiędzy dyrektorami i w praktyce osłabiał władzę wykonawczą. Istotne okazało się także to, że rozwiązania wprowadzone przez tę konstytucję nie miały szerszego poparcia społecznego – sprzeciwiali się jej zarówno jakobini, jak i rojaliści.
Zobacz też Konstytucja 1791 roku Konstytucja jakobińska 1793 roku Konstytucja 1799 roku
Kategoria:1795 w Europie dyrektorialna Kategoria:Historia prawa francuskiego Kategoria:Konstytucje Francji