Pewnego letniego dnia drzazgi zwierciadła trolla wbijają się w serce i oczy Kaja. Chłopiec momentalnie staje się okrutny i agresywny. Niszczy wspólny ogród w skrzynce okiennej i wyśmiewa babcię Gerdy. Nie obchodzi go już Gerda, ponieważ teraz wszyscy wydają mu się źli i brzydcy. Kiedy zima znów nadchodzi, jedyną rzeczą, w której nie widzi nic złego, są płatki śniegu. Bada je przez szkło powiększające. Kaj wychodzi z sankami, aby bawić się na zaśnieżonym rynku i zaprzęga je do sań prowadzonych przez tajemniczą postać otuloną w białe futro. Sanie przejeżdżają przez bramę miasta, jadąc coraz szybciej przez wieś, a następnie zatrzymują się, a woźnica okazuje się być Królową Śniegu. Całuje Kaja, by znieczulić go na zimno i ponownie, by zapomniał o Gerdzie i bliskich. Następnie lecą razem saniami w górę, w chmury.
Ogród kobiety znającej się na czarach Mieszkańcy miasta dochodzą do wniosku, że Kaj zginął w pobliskiej rzece. Gdy nadchodzi wiosna, Gerda idzie do rzeki i ofiaruje jej swoje ulubione czerwone buty, jeśli rzeka zwróci Kaja. Buty wracają na brzeg, więc ona wsiada do pobliskiej łodzi, aby wrzucić je gdzieś dalej. Łódź zostaje odcumowana, odpływa od brzegu i porywa ją prąd rzeczny.