Kaj i Gerda Lata później, mały chłopiec Kaj i mała dziewczynka Gerda mieszkają obok siebie na poddaszach budynków z przylegającymi dachami w dużym mieście. Mogą dostać się z jednego domu do drugiego, po prostu przechodząc przez rynny. Dwie rodziny uprawiają warzywa i róże w skrzynkach okiennych umieszczonych na rynnach. Gerda i Kaj mają ogródek, w którym mogą się bawić, i stają się sobie oddani jako towarzysze zabaw i tak bliscy, jakby byli rodzeństwem.
Babcia Gerdy opowiada dzieciom o Królowej Śniegu, która włada „śnieżnymi pszczołami” — płatkami śniegu. Tak jak pszczoły mają królową, tak samo płatki śniegu. Ponoć jest widzialna tam, gdzie gromadzi się najwięcej śnieżynek. Pewnej zimy, patrząc przez oszronione okno, Kaj widzi Królową Śniegu, która gestem zaprasza go, aby pójść z nią. Kaj odsuwa się ze strachu od okna.
Następnej wiosny Gerda uczy się piosenki, którą śpiewa Kajowi: „Róże kwitną w dolinie; tam Dzieciątka kwilenie!” Ponieważ róże zdobią ogród w skrzynce okiennej, widok róż zawsze przypomina Gerdzie o jej miłości do Kaja.