Wszystkie pociągi mają podłużny układ siedzeń, z wyjątkiem używanych na linii Kami-Iida/Meitetsu-Komaki, które mają je częściowo ustawione poprzecznie (duża rzadkość na japońskich sieciach metra). Najstarsze pociągi obecnie używane (2007) to EZT „3000” linii Tsurumai; pochodzą one z 1977 r.
Linie Tsurumai i Kami-Iida obsługują także pociągi Meitetsu.
Wagony linii Aonami mają długość 20 m, szerokość 2,805 m; zdolne są rozwinąć prędkość 110 km/h. EZT (typu „1000”) składają się z czterech wagonów: dwóch motorowych w środku i pary sterowniczych.
EZT kolei Linimo, długości 50 m, składają się z trzech wagonów (każdy ok. 14 m długości i 2,6 m szerokości). Ich prędkość maksymalna określana jest na 100 km/h, a maksymalne nachylenie trasy – 7%. Wagony zasilane są prądem =1500 V.
Historia thumb|left|Zabytkowy wagon metra typu „100” z 1957 r.
W 1898 r. kolej Nagoya Denki Tetsudō (Meitetsu) uruchomiła na ulicach śródmieścia linię tramwaju elektrycznego (drugą w kraju). W 1922 linie miejskie Meitetsu zostały przekazane miastu, a kolej ta skupiła się na rozwoju sieci kolejek dojazdowych. W 1930 miasto uruchomiło pierwszą linię autobusową. Podobnie, jak gdzie indziej w Japonii, sieć tramwajową rozwijano jeszcze w pierwszych latach powojennych. W 1959 r.