Linie Tsurumai i Sakura-dōri mogą w przyszłości przyjmować dłuższe pociągi – ich perony liczą 170 m długości.
Metro jest wyposażone w udogodnienia dla niepełnosprawnych. Tylko dziesięć stacji, wobec braku wind, ma dostępność ograniczoną. Obie stacje na Kami-Iida-sen mają niskie ścianki bezpieczeństwa na krawędziach peronów. Ścianki takie zainstalowano również na stacjach linii Aonami. Kolejka Linimo, jak zwykle na liniach automatycznych, ma ścianki pełnej wysokości.
Linia Higashiyama w części wschodniej oraz trasy kolei Aonami i Linimo przebiegają głównie na betonowych estakadach.
Tabor thumb|EZT „100” kolei Meitetsu z 1991 r. na torach linii Tsurumai, stacja Kami-Otai thumb|Automaty biletowe na stacji Shi-yakusho thumb|Stacja Yabachō na linii Meijō thumb|upright|Współczesna Nagoja: ulice-arterie i metro – Sakura-dōri przed dworcem Nagoya. Podziemne pasaże piesze ciągną się aż za drugie skrzyżowanie Linie Higashiyama i Meijō/Meikō, najstarsze w sieci, mają stosunkowo krótkie i wąskie wagony (ok. 15,58 na 2,508 m lub, zależnie od typu, 2,54 m), wyposażone w trzy pary drzwi. Pozostałe linie mają wagony długości ok. 20,0 m, wyposażone w cztery pary drzwi. Są one też minimalnie szersze – 2,746 m.