W political fiction, według Niewiadowskiego i Smuszkiewicza, można wyróżnić dwa podgatunki: historyczny, często powiązany z gatunkiem historii alternatywnej (np. Xavras Wyżryn Dukaja), i profetyczny, powiązany z bliską przyszłością (np. Pieprzony los kataryniarza Ziemkiewicza). Profetyczne political fiction jest formą ograniczonej historii przyszłości (nie przedstawia całej historii, tylko jej wąski wycinek), często zawiera elementy utopii i (jeszcze częściej) dystopii. Berezowski (a także Mariusz Kraska) z kolei uważa powieści osadzone w przeszłości lub historii alternatywnej za nie zaliczające się do political fiction; i wyróżnia podgatunki takie jak powieść prezydencka, kampanijna, spiskowa i szpiegowska (przy czym według niektórych badaczy takie utwory mogą zaliczać się do political fiction, i nie muszą zawierać motywów jednoznacznie kojarzonych z fantastyką).
Według Pawła Dunina-Wąsowicza i Krzysztofa Vargi, większość polskich utworów tego nurtu wyraża poglądy konserwatywne, niepodległościowe i izolacjonistyczne;