Co więcej, arkady międzynawowe przybierają formę monumentalnych biforiów, zaś arkady empor zawierają mniejsze arkady przybierające formę triforium - szerokie łuki arkad obejmują po trzy mniejsze arkady. Trzecią kondygnację stanowią gładkie ściany przeprute jedynie oknami - tutaj został powtórzony schemat z elewacji zewnętrznej. Rytm okien lekko narusza harmonię niższych kondygnacji. Umieszczone powyżej naw bocznych empory, znane jedynie dla zakonów żeńskich, były miejscem kontemplacji zakonnic. Tradycja ta ma związek z Bizancjum, w sztuce chrześcijańskiego Zachodu takie rozmieszczenie empor nie było wcześniej znane. Znany ze sztuki ottońskiej motyw empory na zachodniej ścianie został tu powtórzony w formie wielkiej arkady wspartej na trójłukowym przejściu do zachodniej absydy kryjącym wewnątrz kolumnadę z XII w. Być może kolumnada odgrywała rolę kapitularza. Balustrada empory jest transpozycją galeryjki arkadowej w dużej części powstała w wyniku gruntownej konserwacji kościoła w XIX w. Do wysoko usytuowanego chóru prowadzi ciąg monumentalnych schodów, flankowanych z obu stron wejściami do krypty składającej się z trzech niewielkich naw nakrytych sklepieniem krzyżowym wspartym na masywnych filarach.