Od zewnątrz architektura kościoła jest bardzo surowa. Oszczędnie zaznaczono na ścianach nawy bocznej podział na kondygnacje, oraz obramienia okien, na elewacjach transeptu i prezbiterium ściany są niemal gładkie. Wielkie okna ścian transeptu i absydy nadają pewnej lekkości architekturze. Inną cechą architektury ottońskiej jest brak cokołu, przez co bryła wydaje się wystawać bezpośrednio z gruntu, co nadaje optycznej wertykalności budowli. Westwerk jest poprzedzony absydą której górną część zdobi znana z nadreńskich katedr (Spira, Wormacja, Moguncja) galeryjka arkadowa. Wieże są podzielone na kilka kondygnacji, każda z nich posiada inną artykulację ścian, najwyższa kondygnacja posiada okna biforialne.
W przeciwieństwie do zewnętrznych elewacji, wnętrze od strony architektonicznej cechuje mnogość form architektonicznych. Zachowano tu znany w sztuce karolińskiej piętrowy podział ścian - na dole wsparte na filarach i kolumnach (na przemian) łuki arkadowe oddzielające nawy. Arkady widoczne zarówno od strony naw bocznych, jak głównej. Akcent położono na środkowy filar, dzielący nawy na dwa obszary. System ten został powtórzony na drugiej wyższej kondygnacji którą stanowią empory.