duet Uwertura do muzyki Antoniego Szałowskiego otrzymał III nagrodę (dwóch pierwszych nie przyznano) i wyróżnienie Związku Autorów i Kompozytorów Scenicznych. W listopadzie 1979, na jubileuszowy koncert Państwowej Szkoły Baletowej w Teatrze Wielkim, Sokólski wspólnie z Barbarą Sier przygotował parodię baletu romantycznego Grand pas de deux pataphysique. We wrześniu 1981 przygotował w Teatrze Wielkim przedstawienie Pieśni Ewy Demarczyk.
W listopadzie 1981 wyjechał do Paryża na stypendium zagraniczne, będące nagrodą za pracę magisterską. Miesiąc później, po wprowadzeniu w Polsce stanu wojennego, wystąpił o azyl polityczny. W sezonie 1982/1983 pracował jako solista zespołu baletowego Deutsche Oper w Berlinie Zachodnim. W kwietniu 1983 zmarł w Berlinie śmiercią samobójczą, pochowany został na cmentarzu przy ulicy Wolskiej w Warszawie.
Sokólski był także autorem wierszy lirycznych i satyrycznych; zostały one ogłoszone pośmiertnie w kwartalniku "Taniec" (1993, nr 3-4).
Bibliografia Janina Pudełek, Przemysław Sokólski, [w:] Polski Słownik Biograficzny, tom XL, 2000-2001.
Kategoria:Polscy tancerze Kategoria:Polscy choreografowie Kategoria:Urodzeni w 1953 Kategoria:Zmarli w 1983