W Balecie Teatru Wielkiego był od marca 1975 koryfejem, a od maja 1977 drugim solistą. W roku szkolnym 1978/1979 rozpoczął pracę pedagogiczną w Państwowej Szkole Baletowej. Odtwarzał partie zarówno w baletach klasycznych (Giselle Adama, Jezioro łabędzie Czajkowskiego), jak i opartych na nowoczesnych technikach tanecznych (balety Birgit Cullberg Panna Julia do muzyki Ture Rangströma i Księżycowy renifer do muzyki Knudage Rüsagera). Do najbardziej znanych ról Sokólskiego należały m.in. Lalka-Żołnierz w Lalkach Alberto Mendeza (muzyka Ernesto Lecuona), Błazen w Jeziorze łabędzim, Arlekin w Karnawale (muzyka Robert Schumann), Pudel w Bardzo śpiącej królewnie (muzyka Augustyn Bloch). Sokólski występował z baletem Teatru Wielkiego także poza krajem, m.in. we Włoszech, Rumunii i ZSRR, a jako solista - w Operze Rzymskiej.

Jego twórczość jako choreografa została doceniona m.in. na III Ogólnopolskim Konkursie Tańca Scenicznego i Choreografii w Gdańsku w 1979;