W okresie reformacji znaczna część mieszkańców zmieniła wyznanie na luteranizm. W okresie kontrreformacji byli oni bezwzględnie prześladowani przez władze. W XVII i XVIII w. na stokach Goduli odbywały się wówczas tajne nabożeństwa ewangelickie, gromadzące nawet po kilka tysięcy wiernych. W rok po wydaniu patentu tolerancyjnego w 1781 w Ligotce Kameralnej zbudowano drewnianą szkołę ewangelicką i w latach 1782-1783 ewangelicki dom modlitwy. W latach 1796-1798 wieś była centrum antyfeudalnego buntu chłopskiego.
Według austriackiego spisu ludności z 1900 w 192 budynkach w Ligotce Kameralnej na obszarze 1988 hektarów mieszkało 1020 osób, co dawało gęstość zaludnienia równą 51,3 os./km². z tego 888 (87,1%) mieszkańców było ewangelikami, 126 (12,4%) katolikami, a 6 (0,6%) wyznawcami judaizmu, 980 (96,1%) było polsko-, 32 (3,1%) niemiecko- a 5 (0,5%) czeskojęzycznymi. Do 1910 roku liczba budynków wzrosła do 197 a mieszkańców do 1038, z czego 1036 było zameldowanych na stałe, 979 (94,3%) było polsko-, 29 (2,8%) niemiecko- a 28 (2,7%) czeskojęzycznymi. Podział według religii kształtował się następująco: 916 (88,2%) ewangelików, 116 (11,2%) katolików, 3 (0,3%) wyznawców judaizmu oraz 3 (0,3%) innej religii lub wyznań.