referendum obywatele Islandii odrzucili wynegocjowany układ o zwrocie przez Islandię środków wypłaconych zagranicznym deponentom przez rządy Holandii i Wielkiej Brytanii.
Przyczyny Przyczyny załamania islandzkiego systemu bankowego zostały zbadane przez specjalną komisję dochodzeniową (SIC) powołaną przez parlament Islandii, odpowiedzialną za zbadanie i przeprowadzenie analizy procesów.
W 2001 r. (łączna) wartość bilansów trzech głównych banków przekraczała nieznacznie wysokość rocznego produktu krajowego brutto („PKB”) Islandii.
Dostępność międzynarodowych rynków finansowych stanowiła istotny czynnik ułatwiający rozwój banków, które wykorzystywały swoje dobre ratingi kredytowe i możliwość dostępu do europejskich rynków na podstawie postanowień Porozumienia EOG. W 2005 r. banki islandzkie zaciągnęły pożyczkę w wysokości 14 mld EUR na rynkach zagranicznych dłużnych papierów wartościowych, przy czym pożyczka ta została udzielona na stosunkowo korzystnych warunkach. Gdy dostęp do europejskich rynków dłużnych papierów wartościowych stał się bardziej ograniczony, banki zaczęły finansować swoją działalność na rynkach amerykańskich, przekształcając islandzkie dłużne papiery wartościowe w instrumenty typu CDO.