10 lutego, w ramach pierwszej deportacji, wśród wywiezionych znalazła się duża grupa konspiratorów, których nie aresztowano bezpośrednio po „powstaniu”.
Spośród ponad 120 zatrzymanych konspiratorów większość otrzymała wyroki wieloletniej zsyłki, a co najmniej 21 zostało skazanych na karę śmierci. Wyroki te wykonano. Trudna do oszacowania jest liczba osób, które w związku z powstaniem „profilaktycznie” deportowano. Zdziesiątkowane zostały lokalne elity przywódcze oraz środowisko patriotycznej młodzieży. Doprowadziło to do zamarcia pracy konspiracyjnej. działalność przerwały zarówno organizujące walkę zbrojną siatki „Orła Białego” i Młodej Polski, jak i niezwiązane z nimi Szare Szeregi. Informacja o działalności Instytutu Pamięci Narodowej–Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu w okresie 1 lipca 2004 r. – 31 grudnia 2005 r.Meldunek I. Sierowa do Ł. Berii – „Aresztowani to przeważnie młodzież narodowości polskiej, większość należała wcześniej do organizacji strzeleckich”, Por. Krzysztof Szymański, Powstanie czortkowskie, „Kurier Galicyjski” nr 5(153), 16-29 marca 2012, s. 14..