Dla zwiększającej się ilości gości odwiedzających restauracje do oryginalnego budynku dobudowana została przeszklona weranda z wyjmowanymi oknami przylegająca do fasady frontowej budynku. Restauracja funkcjonowała pod nazwą „Parkowa”, „Sołacka” lub „Sołacz”, a jej otwarcie spowodowało znaczny wzrost popularności Parku Sołackiego. Pierwszym dzierżawcą restauracji był Niemiec Franz Mlody a kolejnymi Jan Müller i Jan Budzyński.
W 1913 na tafli wodnej stawku w Parku Sołackim pojawiły się łódki spacerowe, a przy brzegu powstał pomost. W tym samym roku 18 października Park Sołacki uzyskał połączenie tramwajowe ze śródmieściem Poznania w postaci dwutorowej nitki zakończonej zwrotnicą przy dzisiejszej ul. Małopolskiej i placu Spiskim (ówczesne Rheinbabenallee i Huggenbergplatz).
thumb|center|700px|Park Sołacki