Będąc żoną Iwana III zyskała pewien wpływ na swojego męża. , że wprowadzała na dwór wielkoksiążęcy wzory bizantyjskie. Prawdopodobnie przyczyniła się do sprowadzenia do Wielkiego Księstwa Moskiewskiego artystów z Włoch, którzy rozpoczęli przebudowę Kremla oraz ukształtowali styl będący połączeniem wzorów bizantyjskich i ruskich z renesansem.
Nie cieszyła się popularnością wśród swoich ruskich poddanych. Oskarżano ją o wywieranie złego wpływu na męża, nazywano ją „grecką czarownicą”, oskarżano o współudział w zabójstwie syna Iwana III z pierwszego małżeństwa z Marią Twerską – Iwana Iwanowicza.
Z małżeństwa z Iwanem doczekała się 10 dzieci, w tym Heleny – żony króla Polski Aleksandra Jagiellończyka, wielkiego księcia moskiewskiego Wasyla III oraz Andrzeja, księcia starickiego (1490–1536).
Krótko przed swoją śmiercią Zofia przekonała męża, aby następcą tronu uczynił Wasyla mimo iż zgodnie z zasadami primogenitury kolejnym wielkim księciem powinien być Dymitr Iwanowicz, jedyny syn zmarłego w 1490 Iwana Iwanowicza i Heleny Wołoszanki.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Paleologowie Kategoria:Urodzeni w XV wieku Kategoria:Wielkie księżne Rosji Kategoria:Zmarli w 1503