Później tego samego roku po spaleniu Tioga, syn Johna, kapitan Walter Butler poprowadził dwie kompanie rangerów i 300 sprzymierzonych z nimi Irokezów na serię podjazdów nazwanych później Masakrą w dolinie Cherry. Od tej pory nazwisko Butlerów stało się postrachem dla zbuntowanych kolonistów.
Rangerzy Butlera operowali w okolicy placówek granicznych od Niagary po Illinois. Butler dowodził z Fortu Niagara. W 1779 roku musiał opuścić placówkę i wycofać się po tym jak został pokonany przez Ekspedycję Sullivana, której celem była pacyfikacja Indian wspierających lojalistów.
Lata powojenne Po wojnie o niepodległość, Butler powrócił na swą farmę w rejon Niagary. Został jednym z przywódców Górnej Kanady, którą później nazwano Ontario. Został zastępcą Superintendenta w Departamencie ds. Indian, sędzią pokoju i dowódcą lokalnej milicji. Był również założycielem kościoła anglikańskiego i loży masońskiej w Ontario.
Butler zmarł jako wdowiec w Niagarze 12 maja 1796 roku. Pozostawił po sobie trzech synów i córkę, z którymi mieszkał do śmierci.