Czasy złożone W dialekcie damasceńskim występuje kilkanaście czasów pochodnych. Niektóre z nich tworzy się za pomocą specjalnych partykuł. Czas teraźniejszy ciągły jest tworzony za pomocą partykuły ʕam, po której następuje czasownik w czasie teraźniejszym w odpowiedniej formie z b- lub bez b-, a więc w trybie łączącym. Czas ten tłumaczy się za pomocą słów: „teraz, w tym momencie, właśnie”, np.: ʕam bəktob właśnie piszę. Czas przeszły ciągły: kān yəktob, Czas przeszły długotrwały: kān ʕam yəktob, Czas zaprzeszły: kān katab, Czas przyszły jest tworzony za pomocą partykuły raḥ, laḥ, ḥa, np.: rāḥ nəmši maʕo będziemy z nim iść, Czas przyszły w przeszłości: kān raḥ yəktob miał zamiar pisać, Czas przyszły ciągły: bikūn ʕam yəktob będzie pisał, Czas zaprzyszły: bikūn raḥ yəktob będzie miał zamiar napisać, Czas przyszły uprzedni: bikūn katab będzie miał napisane.