Tryby Tryb rozkazujący Tryb rozkazujący tworzy się za pomocą tematu czasownika w czasie teraźniejszym. Rodzaj męski nie posiada żadnej końcówki, natomiast rodzaj żeński otrzymuje -i, a liczba mnoga -u. W I temacie czasownikowym w rodzaju męskim następuje wzdłużenie ostatniej samogłoski, a w rodzaju żeńskim i w liczbie mnogiej długie ō oraz ē przechodzi w krótkie ə, natomiast długie ā przechodzi w krótkie a. Nie odnotowano istnienia trybu rozkazującego tematów: IV, VII-IX.
I 1 – ktōb; ktəbi; ktəbu 3, 4 – ktāb; ktabi; ktabu 2, 5 – ktēb; ktəbi; ktəbu II – katteb; kattbi; kattbu III – kātb; kātbi; kātbu V – tkattab; tkattabi; tkattabu VI – tkātab; tkātabi; tkātabu X – stakteb; stakətbi; stakətbu I 4 – taržem; taržmi; taržmu II 4 – ttaržam; ttaržami; ttaržamu
Tryb rozkazujący przeczymy za pomocą partykuły la (lā), po której następuje tryb łączący w odpowiedniej osobie, np.: la təšrab nie pij.
Tryb łączący Tryb łączący ma identyczne afiksy osobowe jak tryb oznajmujący, lecz nie posiada prefiksu b-.