W marcu 1937 zamówiono serię 8 niszczycieli typu J (jedną flotyllę), w ramach programu finansowego z 1936 roku, wraz z zamówieniem 9 ostatnich niszczycieli typu Tribal. Jeszcze w tym samym roku zamówiono drugą flotyllę 8 takich samych niszczycieli typu K, w ramach programu finansowego na 1937 rok. Jako docelowy typ niszczycieli zaprojektowano następnie typ L, oparty na powiększonym kadłubie typu J. Ponieważ jednak budowa serii typu L przeciągała się, głównie na skutek problemów z uzbrojeniem, wobec napięcia w stosunkach międzynarodowych w 1939, przed wojną, zamówiono jako rozwiązanie doraźne flotyllę 8 niszczycieli typu N, powtarzających konstrukcję typu J, z modyfikacjami wprowadzanymi w trakcie służby już ukończonych niszczycieli.
Stępkę pod budowę pierwszego niszczyciela „Jervis” położono 26 sierpnia 1937, wodowano go też jako pierwszy 9 września 1938. Do służby pierwszy wszedł jednak „Jackal” w marcu 1939, a do września 1939 – reszta okrętów serii J. Budowę okrętów serii K rozpoczęto w latach 1937-1938 i weszły one do służby między sierpniem a grudniem 1939 („Javelin” i „Kashmir” zamieniono nazwami przed wodowaniem).