Wyspa leży w strefie tzw. wyjących pięćdziesiątek. Ma klimat umiarkowanie chłodny o średniej temperaturze roku 4,7 °C, wilgotny, o sumie rocznej opadów do 1000 mmAnna Araszkiewicz: Posiadłości australijskie [w:] "Poznaj Świat" R. XXXI, nr 9 (368), wrzesień 1983, s. 12. Częste są długotrwałe, potężne wiatry i gęste mgły. Wyspa Macquarie jest jednym z najbardziej zachmurzonych miejsc na Ziemi, ze średnią roczną wynoszącą zaledwie 856 godzin słonecznych. Rocznie występuje tu średnio 315 dni z opadami, 289 dni pochmurnych, 56 dni ze śniegiem i tylko 3,5 dni bezchmurnych. Już w XIX w. warunki na wyspie i okolicznych morzach uznano za tak trudne, że odrzucono plan wykorzystania jej jako osady karnej.
Historia
Wyspa została odkryta w 1810 przez australijskiego żeglarza z Sydney, i nazwana na cześć Lachlana Macquarie, gubernatora Nowej Południowej Walii. Hasselborough odkrył na wyspie wrak statku „starodawnej konstrukcji”, co dało początek spekulacjom, że mogła ona być odwiedzana wcześniej przez Polinezyjczyków lub innych żeglarzy.