Tym razem turniej z udziałem trzech drużyn w systemie „każdy z każdym jeden raz” rozegrano w dniach 6–8 kwietnia 1903, a Madrid FC zajął drugie miejsce, pokonując Club Español de Football (dzisiejszy RCD Espanyol), ale ulegając Athleticowi, który dzień wcześniej także pokonał Español. José Giralt, kapitan MCF, zaproponował swojemu odpowiednikowi z baskijskiej drużyny rozegranie rewanżu następnego dnia (tj. 9 kwietnia), ale ten odmówił, tłumacząc się koniecznością rozegrania spotkania z ekipą Burdilagi.
Niedługo potem z Los Blancos odeszła liczna grupa członków klubu, z Antonio Neyrą i braćmi Giraltami na czele, ważnych dla nich zarówno na boisku, jak i od strony organizacyjnej, zaś Carlos Padrós złożył dymisję ze stanowiska prezesa Federeación Madrileña de Fútbol (Madryckiej Federacji Piłki Nożnej) i zastąpił brata, Juana, jako prezes Madrid CF. 30 stycznia 1904 członkowie klubu podjęli decyzję o fuzji z drużynami Moderno, Amicale (z obywatelami Francji w składzie) i Moncloa. W tym samym roku Carlos Pardós stał się, reprezentując cała Hiszpanię, współzałożycielem FIFA,