Badania te kontynuował od 1957 roku jako kierownik zorganizowanej przez siebie Katedry Historii Techniki i Nauk Technicznych AGH. Stały się one jego największą pasją i osiągnięciem życiowym. Badał historię hutnictwa z okresu wpływów rzymskich oraz historię Staropolskiego Okręgu Przemysłowego w XIX w. Szczególne zainteresowanie budził w nim dawny żużel żelazny zalegający masowo tereny między Łysogórami a rzeką Kamienną w Górach Świętokrzyskich. Zainicjowane przez niego badania tego zjawiska doprowadziły do wielkiego sukcesu naukowego i odkrycia rangi światowej. Przy ścisłej współpracy z Kazimierzem Bieleninem z krakowskiego Muzeum Archeologicznego i przy współudziale licznych specjalistów z różnych dziedzin nauki, opisano starożytny ośrodek hutniczy, którego centrum zajmuje powierzchnię ok. 800 km².
Osiągnięcia zawodowe Mieczysławowi Radwanowi nauka zawdzięcza powstanie zupełnie nowego, nieznanego wcześniej problemu badawczego o nazwie „starożytne hutnictwo świętokrzyskie”, który zgłębiany jest nadal przez specjalistów z wielu dziedzin nauki. W pracy: „Pierwotne hutnictwo żelazne na północnem zboczu Łysogór” opublikowanej w czasopiśmie krajoznawczym „Ziemia” 2/3 1936, Mieczysław Radwan jako pierwszy stworzył typologię żużli.