Po rozejmie w Altmarku w 1629 r. Aston opuścił Polskę by rozpocząć służbę u Gustawa Adolfa. W 1631 r. dostał rozkaz przeniesienia swego regimentu do Anglii. Jego jednostki zostały przetransportowane do Brytanii w 1632 r. Walcząc na drugim, niemieckim froncie nigdy nie zdołały osiągnąć sławy jednostek szkockich, takich jak np. regiment Mackaya. Ponadto ich wartość bojowa, głównie z powodu chorób, mocno zmalała. Dlatego też do 1634 r. Aston uzupełniając szeregi rekrutował spośród Niemców Richard Brzezinski, The Army of Gustavus Adolphus (1): Infantry (London: Osprey, 1991)..
Dalsze losy podczas rewolucji angielskiej W 1640 r. powrócił do Brytanii i podczas II wojny biskupiej objął regiment króla Karola. Ze względu na kwestię wyznania dotykały go trudności ze strony licznych oponentów – ostatecznie został zmuszony do rezygnacji. Pomimo to, za swoją służbę otrzymał tytuł szlachecki. W 1642 r., gdy wybuchła angielska wojna domowa, początkowo Karol I odrzucił jego usługi, lecz zmienił zdanie pod wpływem księcia Ruperta Reńskiego, uprzedzając tym samym siły Parlamentu. Aston został generałem-pułkownikiem Dragonów i służył w tym charakterze do czasu bitwy pod Edgehill.