Z uwagi na braki sprzętu, od połowy 1944 roku były przezbrajane w samoloty amerykańskie i brytyjskie. Do maja 1945 roku współwalczące lotnictwo włoskie wykonało 11 744 lotów w 4893 misjach bojowych, zrzucając 1500 ton bomb i 1800 ton zaopatrzenia; zginęło 40 lotników i zaginęło 72.
Następcą Regia Aeronautica są włoskie Siły Powietrzne (Aeronautica Militare).
Poszczególne konflikty Podczas zdobywania Cesarstwa Etiopii lotnictwo włoskie było odpowiedzialne za bombardowania i odcinanie zaopatrzenia wroga. Armia cesarza Hajle Syllasje I nie posiadała praktycznie lotnictwa, więc Regia Aeronautica całkowicie panowała w powietrzu.
Podczas hiszpańskiej wojny domowej samoloty włoskie, które walczyły u boku hiszpańskich nacjonalistów i Niemców, zgrupowane były w Aviazione Legionaria („Legion Powietrzny”). Legion ten głównie wspierał piechurów z Corpo Truppe Volontarie i wojska nacjonalistyczne oraz prowadził regularną kampanię powietrzną.
Podczas kampanii francuskiej lotnictwo włoskie przeprowadzało prawie wyłącznie bombardowania, czego skutki są widoczne w statystykach: misje bombowe: 716 misje myśliwskie: 40 zrzucone bomby: 276 ton zestrzelone samoloty wroga: 14 (7 brytyjskich, 6 francuskich i 1 holenderski).