wśród nich są sutry Sukhavati-vyuha i Karanda-vyuha. Zidentyfikowano także fragmenty nikayi Samyutta i Anguttara i część Maitreya-vyakarana. ok. 1238 – ustanowione zostaje tajskie królestwo Sukhothai z theravadą jako religią państwową. 1227 – Eihei Dōgen Zenji przenosi nauki szkoły chan caodong z Chin do Japonii i zakłada szkołę sōtō. 1277 – Birmańskie państwo Pagan ulega rozpadowi po podbiciu go przez Kubilaj-chana w bitwie pod Ngasaungsyan, w pobliżu granicy z Chinami. ok. 1279–1298 – panuje trzeci i najsłynniejszy z władców państwa Sukhothai Ramkhamhaeng; Laos, większość współczesnej Tajlandii, Pegu (Mjanma), i część półwyspu Malajskiego są wasalami państwa Sukhothai; powstaje artystyczny styl wspólny dla regionu. Po śmierci Ramkhamhaenga jego państwo traci część terytorium i wasale się usamodzielniają . 1295 – ilchan Mahmud Ghazan nawraca się na islam, kończąc linię przywódców mongolskich związanych z buddyzmem tantrycznym. 1305–1316 – perscy buddyści usiłują nawrócić ilchana Oldżajtu. 1391–1474 – Gendun Drubpa – pierwszy dalajlama w Tybecie.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Buddyzm – kalendarium · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.