zmusił hospodara wołoskiego Mateusza Basaraba do płacenia trybutu, a kilka lat później również hospodar mołdawski Bazyli I Lupu płacił Jerzemu Rakoczemu trybut. W 1642 Jerzy I Rakoczy, chcąc zapewnić sobie następstwo tronu, przeprowadził na sejmie elekcję swojego syna, również Jerzego.
Wzrost znaczenia Siedmiogrodu zaniepokoił Habsburgów, którzy postanowili odebrać Rakoczemu siedem komitatów, które wcześniej zostały przekazane G. Bethlenowi w dożywotnie władanie. Korzystając z tego, iż Austria była nadal uwikłana w wojnę trzydziestoletnią, Jerzy Rakoczy zawiązał sojusz z Francją oraz Szwecją, przeciwnikami Austrii, i zimą 1644 najechał ziemie Habsburgów. Austria, której wojska zmagały się z wojskami francuskimi i szwedzkimi, nie miała dość sił by skutecznie odeprzeć atak Rakoczego. Wynikiem tego była klęska wojsk habsburskich w maju 1644 r. Dalsze postępy Rakoczego zostały powstrzymane przez Turcję, która nie chciała zaogniać swoich stosunków z Austrią i wymusiła na Rakoczym wycofanie się z wojny.