W wyniku tego wyroku Lubań musiał zapłacić dużą karę pieniężną, utracił znaczną część ziem oraz stracił wiele przywilejów miejskich.
Podczas wojny 30-latniej miasto nie było teatrem działań wojennych, jednak narzucane werbunki, podatki oraz plądrowanie miasta przez obie strony konfliktu doprowadzają do kryzysu ekonomicznego. Po zawarciu pokoju praskiego w 1635 r. Górne Łużyce, a wraz z nimi Lubań, przekazane zostają Królestwu Saksonii.
Pod koniec XVII wieku miasto przechodzi pomyślny okres, szczególnie rozwija się sukiennictwo i płóciennictwo. Rozszerza również tkankę miejską, powstaje w tamtym czasie kościół św. Krzyża. W roku 1707 r. w Lubaniu kwaterował król Szwecji Karol XII, wymieniono tu dokumenty pokoju zawartego w Altranstadt.
W 1815 r. na mocy traktatu wiedeńskiego, Lubań jako część Górnych Łużyc wszedł w skład królestwa Prus . W 1865 r. w mieście zaczyna funkcjonować linia kolejowa.
W XIX wieku Lubań przechodzi szeroką industrializację, wiąże się ona przede wszystkim ze złożami węgla brunatnego znajdującymi się w okolicach miasta. Zauważalny jest również rozwój rolnictwa na terenach wokół miasta, przoduje one przede wszystkim w uprawie ziemniaka.