Klęską skończyła się próba przejęcia księstwa Parmy poprzez małżeństwo córki Rinaldo – Enrichetty z księciem Antonio Farnese – książę zmarł bezdzietnie i jego księstwo przypadło dynastii Burbonów, rządzącej w Hiszpanii.
W 1733 roku rozpoczęła się wojna o sukcesję polską. Rinaldo formalnie neutralny, sekretnie wspierał Austrię. Ponownie Francuzi zmusili go do ucieczki do Bolonii, ale traktat pokojowy z 1736 roku znowu był korzystny dla Modeńczyków – otrzymali oni hrabstwo Novellara i Bagnolo. Zmarł 22 października 1737 roku na apopleksję. Jego pogrzeb odbył się w kilka dni później, 29 października, w modeńskim kościele S. Vincenzo Martire, w pobliżu grobu swojej babki Izabeli Sabaudzkiej. Grób Rinaldo d’Este jest nieoznakowany i dokładna lokalizacja pochówku wewnątrz kościoła nie jest znana.
Rodzina 18 listopada 1695 roku Rinaldo d'Estę poślubił Charlottę Felicję (1671-1710), córkę Jana Fryderyka, księcia Brunszwiku-Lüneburga – w ten sposób sprzymierzając się z licznymi rodami niemieckimi (w tym z Habsburgami).