W związku z tym ponosił odpowiedzialność za zaniechanie oskarżenia (tergiversatio) oraz za oskarżenie świadomie fałszywe (calumnia).
Wraz z przejściem spraw karnych pod jurysdykcję cesarskich sądów urzędniczych oraz ukształtowaniem się procesu inkwizycyjnego w późnym cesarstwie, skarga obywatelska zaczęła spełniać rolę doniesienia o popełnieniu przestępstwa.
Poza powództwami w sprawach o przestępstwa, skargami obywatelskimi były również niektóre powództwa cywilne, w których np. osoby bezpośrednio zainteresowane miały ograniczoną możliwość dochodzenia roszczeń.
Skarga obywatelska w prawie międzynarodowym Skargę w interesie ogółu wnosić można do Komitetu Praw Człowieka.
Skarga obywatelska w prawie angielskim Skarga obywatelska w angielskim (i walijskim) procesie karnym jest reliktem prawa wczesnofeudalnego. Jej występowanie wynika z nieprzyjęcia na grunt prawa angielskiego modelu procesu inkwizycyjnego oraz braku aż do końca XIX w. urzędu specjalizującego się w ściganiu przestępstw.
Obok skargi obywatelskiej występuje skarga sądowa i publiczna. Uprawnioną do wnoszenia skargi sądowej do Izby Lordów (jako organu sądowego) jest Izba Gmin.