Placówka posiadała także własne laboratorium, aptekę oraz gabinety stomatologiczny i rentgenologiczny.
15 maja 1956 nastąpił jednak powrót do starego profilu placówki, którą zwrócono miastu i, po dwutygodniowym remoncie, przemianowano na Miejski Szpital Ginekologiczno-Położniczy. W wyremontowanym budynku znalazło się 127 łóżek dla rodzących pacjentek i 45 dla noworodków. Oddziałem ginekologicznym i całą placówką pokierował dr Bolesław Pawlak, natomiast ordynatorem położnictwa został dr Jan Mazurek. Po remoncie w latach 1960–1961 liczba łóżek szpitalnych wzrosła do 206. Jednocześnie na potrzeby placówki zaadaptowano sąsiedni budynek gospodarczy, w którym umieszczono m.in. laboratoria bakteriologiczne, analityczne i histopatologiczne, a także aptekę. W połowie lat 60. XX wieku, po niemal dekadzie kierowania placówką, z pracy odeszli obaj ordynatorzy. Początkowo (w latach 1965–1966) obowiązki dyrektora przejął dr Witold Szczytnicki, po nim dr Piotr Szarejko (do 1968), następnie dr Janusz Ćwikliński (do 1972) a po nim Jan Płoński (do 1974), dotychczasowy ordynator oddziału położniczego. Ostatecznie w 1974 stanowisko dyrektora zastąpiono funkcją naczelnego lekarza, którą objął dr Andrzej Kulik.