Vilis Janums stanął wówczas na czele Grupy Bojowej "Janums" (Kampfgruppe "Janums"), złożonej z resztek pułku, ale już 17 lipca został ranny i przewieziony do szpitala polowego. W sierpniu został dowódcą 33 Pułku Grenadierów SS, odtworzonego w Niemczech. Od 19 kwietnia 1945 r. dowodził Grupą Bojową "Janums", składającą się z resztek 1 batalionu 32 Pułku Grenadierów SS, 1 batalionu 33 Pułku Grenadierów SS i 15 Batalionu Fizylierów. 27 kwietnia poddał się Amerykanom w miejscowości Gutergluck na południowy wschód od Magdeburga.
Po zwolnieniu z obozu jenieckiego pozostał na obszarze zachodnich Niemiec. Od stycznia 1946 r. do grudnia 1969 r. przewodniczył emigracyjnej organizacji grupującej byłych żołnierzy łotewskich oddziałów Waffen-SS Daugavas Vanagi. Zmarł w RFN 6 sierpnia 1981 r.
Został odznaczony m.in. rosyjskim Krzyżem Świętego Jerzego IV klasy, Orderem Świętego Stanisława z Mieczami III klasy, łotewskim Orderem Westharda i Orderem Trzech Gwiazd IV i V klasy, Złotym Krzyżem Niemieckim oraz Krzyżem Żelaznym I i II klasy.
Przypisy
Bibliografia Latvijas armijas augstākie virsnieki, 1998