6 stycznia 1913 roku w małym kościele miejskim w Rodosto bułgarski dowódca Aleksandar Protegerow przyznał armeńskim bojownikom ordery, Andranik Ozanian został uhonorowany Orderem WalecznychАндраник Озанян: Документы и материалы, Ереван, 1991.
Lew Trocki w swojej korespondencji z Bałkanów określił Andranika jako bohatera pieśni i legend"АНДРАНИК И ЕГО ОТРЯД".
W połowie czerwca 1913 roku przeszedł na emeryturę i wraz z siostrą zamieszkał w Galacie nad Morzem Czarnym. Mieszkał do 1914 roku, do czasu wybuchu I wojny światowej. Przewidując wojnę między Bułgarią a Serbią, Andranik rozwiązał swój ludzi, dlatego gdyż chciał walczyć wyłącznie z Turkami. Wyjechał do Armenii, gdzie przez pewien czas pracował jako rolnikThe Fresno Bee, Death Claims Famous General, Once Of Fresno, 30 kwietnia, 1927.