Wybuch I wojny światowej zastał go w Szwajcarii. W styczniu 1915 współzałożyciel a następnie prezes i skarbik Komisji Wykonawczej Szwajcarskiego Komitetu Generalnego Pomocy Ofiarom Wojny w PolscePutowska L. i Rębosz I., 1992: Przewodnik. Muzeum Henryka Sienkiewicza w Oblęgorku. Wyd. Muzeum Narodowe w Kielcach, Kielce, strona 68.. Dzięki jego talentowi organizacyjnemu, pracowitości a także entuzjazmowi udało się uruchomić na ogromną skalę tak w Europie jak i Ameryce 174 komitety lokalne które rozpoczęły zbiórkę na rzecz ofiar wojny w kraju. Do 1917 udało mu się zebrać 17 milionów franków szwajcarskich. Dzięki temu wsparciu działające w kraju organizacje samopomocowe jak Rada Główna Opiekuńcza w Warszawie, Główny Komitet Ratunkowy w Lublinie i Książęco-Biskupi Komitet Pomocy w Krakowie mogły prowadzić na szeroką skalę działalność na rzecz poszkodowanych przez wojnę mieszkańców ziem polskich. Akcja Komitetu objęła nie tylko Polaków w zaborze rosyjskim i austriackim, ale także ewakuowanych w głąb cesarstwa rosyjskiego i do Austrii, żołnierzy w obozach jenieckich oraz młodzież studiującą za granicą.