Równolegle prowadził akcję na rzecz rozwoju szkolnictwa polskiego w zaborze rosyjskim. Od 1904 był członkiem Towarzystwa Tajnego Nauczania w WarszawieCecylia Ceysingerówna, Tajne nauczanie w Warszawie (1894-l906/7), w: Niepodległość, t. II, z. 1(3), wydanie II, 1933, s. 98.. Z chwilą powstania Polskiej Macierzy Szkolnej mimo sprzeciwu działaczy endeckich został wybrany pierwszym prezesem stowarzyszenia (1905-1908). Przyczynił się do szybkiego rozwoju PMS zapewniając jej przede wszystkim podstawę materialną. Współorganizował w 1905 wraz z Samuełem Dicksteinem, a od 1906 był członkiem zarządu Towarzystwa Kursów Naukowych w Warszawie. Wraz z Henrykiem Sienkiewiczem, Bolesławem Prusem, Adamem Krasińskim i Leopoldem Kronenbergiem założył w 1907 Seminarium Nauczycielskie w Ursynowie. Od 1911 członek Komitetu, w latach 1913-1914 prezes Towarzystwa Biblioteki Publicznej w Warszawie Działał także na rzecz Akademii Umiejętności w Krakowie, Szczególne zasługi położył dla rozwoju AU - zapewniając jej dzięki pozyskanym legatom samowystarczalność finansową i uniezależnienie od subwencji rządu austriackiego.